Bugün sadece benim hayatımın tek erkeğinden bahsedicem.1 aylıkken elime geldi bir arkadaşım hediye etmişti.Böyle bi sorumluluğa hazır hissediyodum kendimi ,bilmeden ona adamıştım aslında :) Herşeyden, herkesten önemliydi benim için.neyse Puki 'yi bana dişi diye verdi arkadaşım ben buna elbiseler giydirdim Kevaşe diye çağırdım .Bebekken demeyeyim de benim için hala bebek o çünkü.İlk zamanlar benimle sıcacık sıcacık, mışıl mışıl uyudu.Biraz daha büyüdü bu kez yatağıma zıplayabiliyodu akşam yanıma zıplayıp koluma kafasını koyup yanımda yatıyodu anne sıcaklığı sandı sanırım artık bilemedim bi ara atlardı sessizce sabah olunca da uyandırmak için yastığıma zıpalayıp,yüzümü yalar, saçımı çeker dişiyle canım acısa da kızamıyodum ona benim gibi ilgi manyağı çünkü ilgi görmeyince kafayı yiyo, paçalarıma saldırıyo üstüme atlıyo bişeyler yapıyo sürekli :) Neyse 5.ay oldu Puki hasta oldu veterinere götürdüm ama nasıl korkuyorum bişey olacak ,onu kaybedicem, öleceek diye,çünkü yemek yemiyodu ,su içmiyodu hiç bişey yapmıyodu zor hareket ediyodu.Her gece başında durdum o öyle halsiz halsiz dururken ben sadece ağladım.Öyle sahiplenmiştim ki onu.Arkadaşlarla konuştum küçük kavanozlarda mamalar olur ya onlardan ver dediler gittim 3 4 tane aldım günlük 1 tane yediriyodum şırıngayla zorlaya zorlaya verdim mamasını ,suyunu ,çekirdek delisi kendisi ayıkladım ezdim dişimle onları yedirdim .Doktor vitamin verdi her gün verilmesi gerekiyomuş dirençsiz kalmış biraz ,birde karne çıkardım o sırada öğrendim ki benim bu Kevaşe aslında erkekmiş geç belli edermiş tavşanlar cinsiyetlerini :) Allahım eve geldim ilacını aldım verdim, mamalarını yedirdim kendine gelmeye başladı yavaş yavaş ben hala korkuyorum ama gözümü kapatıyorum ölmüş hali geliyo gözümün önüne uyuyamadım geç saaatlere kadar bekledim bişey olmasın ona diye.3 hafta sonra oğluşum toparlandı bende ona ödül olarak peluş bi tavşan hediye ettim :) Refleks olarak önüne attım bizim azgın teke direk atladı üzerine hahah bide sarılıp gözlerini kapadı ,hırladı ve bildiğin bayıldı sanki attı kendini yere teşekkür amaçlıda etrafımda bi 15 kere tur attı onu öyle mutlu görünce nasıl sevindim anlatamam.Öyle tatlı ki sıkmalara, mıncırmalara doyamıyorum.Tatile bile o var ,bırakmam başkasına diye gitmedim,plan yaparken onu düşünerek yapıyorum falan çocuktan bi farkı yok benim için şımarık bide yüzssüz :) Tanıyo artık beni hatta aşık olduğu aşikar beni yalar, diş atar ,kızdığı için işer bacaklarıma, yanımda uslu uslu yatar,anneme gelince o anane ya o kadar şımaramıyo. Annemin ayağının altına yatıyo masaj yaptırıyo teslim ediyo kendini resmen ,babamdan korkuyo yanına yaklaşmıyo görünce tabana kuvvet bir kaçışı var öyle hızlı koştuğunu bilmiyodum hayvanın :) Kapımı çalıyo , açmayıncada bekliyo kapı önünde :) He tavşan yüzünden kavga ettiğim çok insan oldu yakın akraba olarak ama 14 aydır bu hayvan benimle baya inatçıymışım ,başta babam istemedi hala istemiyo ama ben baya bi baskın geliyorum bu konuda.Benim için çok değerli ,önemli olduğunuda biliyo artık.Vazgeçemicem tek şey o büyük konuşmayım tabi de.O bana ben ona bağlıyım annem bile şaşkın anlatıyo bana: uyurken yanına atlıyo, yorganın altına giriyo ,kolunada yatıyo, kafayıda yastığa koyup yatıyomuş bizim deli Puki :) 2 3 gün önce halsizdi biraz vitamin aldım yine onu verdim toparlandı, kabız olmuş bebeğim benim zeytinyağı verdim 2 3 damlada patır patır boncuk boncuk sıçtı rahatlamıştır :) Ben de iyice tavşanlaşmaya başladım zaten en iyisi mi yatayım oğluşumla :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder