Hayallerim de vardı benim ...

Bu aralar karma karışığım mikserle karıştırsan böyle olmaz hani,ama nedenini bilmiyorum böyle garip bi heyecan var içimde,garip garip titreşimler falan anlamadım gitti, bi bokta yok hani.Havadan mıdır nedir ,güzel bi şey de neden yok ortada bulursam eğer bi gün yazıcam buraya.Neyse ya bu aralar çocukluğum aklıma çok gelir oldu.Ben küçükken ne hayaller kurardım,şizofren falan sanmayın da hayali arkadaş yaratmıştım kendime çok küçüktüm ,çünkü benim arkadaşım yoktu kimseyle de konuşmazdım,hayali arkadaşımla da konuşmuyordum da yazarak anlaşıyodum, ona her şeyimi anlatıyordum günlük tutuyordum resmen ama amacım ona bir şeyler anlatmaktı(duymayan bi hayali arkadaş ama).Astronot olacaktım uzaylılarla tanışacaktım:) ,ahşap bir evim olacaktı,ben yapacaktım ama o evi, tek başıma yaşayacaktım, sadece ben olacaktım.Bir sürü hayvanım olacaktı ,sihirli güçlerim olacaktı büyü yapacaktım...Şimdi o zamanlardaki gibi hayaller kuramıyorum çok üzülüyorum.Mutlu değilim galiba,tamam o iğrenç ötesi matematik derslerinden yırttım bu benim için büyük bi haz :) İstediğim yerde bölümde okuyorum tamam iyi ,hoş ,güzel her şey de ben yine mutlu değilim bi yanım eksik gibi .Evet ya eksik bi şey var bende ve onu ben bulamadım ,hala ne olduğunu da bilmiyorum.Aaaa kendimden tiksindim ha bi bok bilmiyorum aaaaa sinirlendim bak şimdi.Huzurum yok benimm...Acaba psikiyatr'a mı gitsem napsam ben ya ? Keşke mutluluk hapları olsa,kesin keş olurdum ben hop at bakalım bitane ,her gün her dakika ohh mis :)Dışardan mutlu ,dertsiz, tasasız gibi görünüyorum sanırım ,dışımı gören bide içimi görse ho ho yani o kadar karışık düşün artık ben bile ne olduğunu bilmiyorum ...http://www.youtube.com/watch?v=fvFe62jaBd4